17 ΙΟΥΝ
2013

Από το Ο ΤΑΫΓΕΤΟΣ ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΗ, 1949

Από το "Ο ΤΑΫΓΕΤΟΣ ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΗ", 1949

Χτές τή νύχτα ξαναγύρισα στον Ταΰγετο

J’ étais sur le pont dès cinq heures, cher-
chant la terre absente, épiant à quelque bord de
cette route d’ un bleu sombre, que tracent les
eaux sous la coupole azurée du ciel, attendant
la vue du Taygète lointain comme l’ apparition
d’ un dieu.
GERARD DE NERVAL
(Voyage en Orient – Introduction XII)
...
Τώρα μπορῶ νὰ σὲ θυμᾶμαι καὶ νὰ κλαίω, ὅπως κλαίει
στὰ τσακισμένα σου πλευρὰ μιὰ μικρὴ βρύση στάζοντας
μετὰ τὰ μεσάνυχτα.
Δὲν ἔγινε ὅ,τι ὁραματίστηκα, δὲ μπόρεσα. Σὲ ψάχνω,
σὲ ἀναζητάω μέσα στὴ νύχτα. Θέλω ν’ ἀκουμπήσω
τὰ χείλη μου πάνω στὴν πέτρα σου νὰ μὴ μ’ ἀκούσει κανεὶς
ἄλλος, ἀγαθέ μου γέροντα! Κανεὶς ἄλλος!
Δὲν πρέπει τὴν ἀλήθεια νὰ τὴν λέει κανένας ὅπου τύχει.
Ἄλλωστε ἐγὼ δὲν ἔχω φίλους, ἐξαντλήθηκαν οἱ μέρες
τῆς ἐμπιστοσύνης
κι ἡ εὐτυχία τοῦ κόσμου εἶναι μαχαίρι δίκοπο γιὰ κεῖνον
ποὺ τὴν ὀνειρεύεται.
Μούσκεψε τὸ πουκάμισό μου στὸ αἷμα, μ’ ἔπνιξε ἡ σιωπή!
...



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011