29 ΣΕΠ
2013

ΚΡΙΤΙΚΕΣ [2] 1961: Γράφει ο Τάσος Βουρνάς

ΚΡΙΤΙΚΕΣ [2]
1961: Γράφει ο Τάσος Βουρνάς
...
Αποθέωση πραγματική του γυμνού λυρισμού του Βρεττάκου είναι το «Βάθος του Κόσμου», η ποιητική του συλλογή που μόλις κυκλοφόρησε, αλλά και ένα πελώριο βήμα στην κορυφογραμμή της ωριμότητας του ποιητή που κρατάει, σα μια θαυμάσια και ατέλειωτη άνοιξη, από το 1954 και μετά.

Κοντά στις σελίδες μιας επίπονης ανθρωπογνωσίας συνυπάρχουν οι εντυπώσεις από τη φύση, τη ζωή, από τα ανθρώπινα συναισθήματα, παράλληλα με τις μακρινές μυθικές μνήμες, που σχηματοποιούνται σε σύγχρονα λυρικά σύμβολα μοναδικής καθαρότητας.

Από τις έντεκα ενότητες που απαρτίζουν τη συλλογή «Το Βάθος του Κόσμου» οι δέκα έχουν ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα με απαρασάλευτη τη γραμμή της έξαρσης του ουμανιστικού πυρετού που κατακαίει τον ποιητή και αποτελεί ίσως το πιο ιδιότυπο προσωπικό του γνώρισμα. Η δεύτερη ενότητα με τον τίτλο «Το σύμπαν και η ανθρώπινη παρουσία» επιτελεί μια σύζευξη κοσμογονικών, οντογονικών και ανθρωποκεντρικών προβλημάτων. Η έξοδος του Ανθρώπου πέρα από τα όρια της γήϊνης σφαίρας δεν φαίνεται ν’ αφήνει, στην περίπτωση του Βρεττάκου, αδιάφορη την ουμανιστική ποίηση των ημερών μας, χωρίς όμως να χάνει από τα μάτια της το περίγραμμα του ανθρώπου:
«Δεν θ’ άρχιζε μήτε θα τέλειωνε τ’ άπειρο
χωρίς την καρδιά μου».

Από την Επιθεώρηση Τέχνης, αρ. 75, Μάρτιος 1961.


Κατηγορίες: Κριτικές
 

ρόπτρον | 2011