04 ΔΕΚ
2011

Από το ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, 1961

Η ποίηση κ’ η ζωή

Δεν τελειώνει η ποίηση, όπως
κι’ ο ουρανός δεν τελειώνει. Όπως οι ώρες του θεού
κ’ οι στροφές του πλανήτη μας. Οι ανταύγειες της
ζωής,
διατηρούνε το σχήμα της μέσα στην ποίηση. Όσο
θα πηγαίνει και θάρχεται η θάλασσα, όσο
θα γεννιούνται λουλούδια και χρώματα, όσο
θα δίνουν οι άνθρωποι ο ένας στον άλλο το χέρι τους,
θα υπάρχει κ’ η ποίηση.
Η ποίηση γεννιέται
μαζί με τα πράγματα, μαζί με τον έρωτα,
μαζί με τον πόνο. παραδείγματος χάρη,
πολλών μου σελίδων η ποίηση γεννήθηκε
μαζί με τα μάτια σου.
[Από την ενότητα «Διάλογος με την ποίηση»]



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011