04 ΑΥΓ
2012

ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΑΜΑΞΙ , ΠΛΟΥΜΙΤΣΑ 1987

Τό χρυσό ἁμάξι
Ἡ στερνή μου ἀναχώρηση θά γίνει
ἀπό τοῦτο ἐδῶ τό σημεῖο• γι’ αὐτό
δέν θά πρέπει ν’ ἀπομακρύνομαι.
Θά μοῦ στείλει ὁ ἥλιος ἕνα ἁμάξι
χρυσό, μέ ἡνίοχα, ὁλόρθη, ντυμένη
στά ὁλόλευκα τήν ἀγάπη. Ἕνα
ἁμάξι εὐκίνητο κι ἀλαφρό,
δίχως ἄλογα.
(χορωδίες
φωτός, μές ἀπ’ τό ἄβατο βάθος
αὐτῆς ἐδῶ τῆς ζωῆς, θ’ ἀναπέμπουν
οὔριον ἄνεμο).
θά τό σπρώχνει
ὁ ὕμνος τῆς χαρᾶς πρός τά πάνω.
(Πλούμιτσα 1987)



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011