21 ΙΟΥΛ
2011

Από το ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ, 1938

Τό ταξίδι τοῦ Ἀρχάγγελου

Τὸ σκάφος τοῦτο, ποὺ σοφὸ τιμόνι
τὸ πέρασε ἀπὸ χίλιες καταιγίδες,
ποὺ ἄστραψε στὰ νερὰ τῶν ἀνοιγμένων
ἀβύσσων τ’ οὐρανοῦ· το σκάφος τοῦτο,
ποὺ ἀμφέβαλλαν γιὰ τὴν καταγωγή του
τῶν θαλασσῶν οἱ ὁρίζοντες, ποὺ κλάψαν
μπρὸς στὸν ἡρωϊσμό του τὰ στοιχεῖα
καὶ ποὺ σ’ αἰωνιότητες καθρέφτισε
τὴ μεθυσμένη πλώρη του, μεσίστια
κατέβασε τὴ σημαία του· κι οἰ ναῦτες,
ἄγρυπνοι, θλιβεροί, καταισχυμένοι
μὲ ματωμένα πρόσωπα προσεύχονται…
...
«Δέσετε αὐτὸ τὸ ἀναρχημένο σκάφος,
τὸ σκάφος τοῦτο τὸ καταραμένο,
ποὺ ἔχει παρεξηγήσει τὴ γενιά του
κι ὡς τίποτε τὸ γήϊνο νὰ μὴν ἔχει,
σπρωγμένο ἁπ’ τὸ παράξενὸ του πάθος,
τὴν τραγική του μοίρα, ὅλους τοὺς κάβους
τῆς γῆς ἄφησε πίσω του! Γυρίστε,
δὲν εἶναι αὐτοῦθε ὁ κόσμος! Θυμηθῆτε
μιὰ μέρα μοναχά· μόνο μιὰ νύχτα.
...
Στὸν οὐρανό, στὴν κόλαση, στ’ ἀστέρια.
στὶς ὄχθες καὶ στὰ βάθη τῆς θαλάσσης,
ἄγγελοι, ἀνθρῶποι, δαίμονες, λουλούδια,
τὰ δέντρα, τὰ κοράκια, οἱ κρεμασμένοι,
προσευχηθεῖτε ἀπόψε ν’ ἀναπαύσει,
νὰ συμπονέσει ὁ Θεὸς καὶ ν’ ἀναπαύσει 
τὸ σκάφος τοῦτο καὶ το’ πλήρωμά του.



Κατηγορίες: Ποιήματα
Εξώφυλλο
 

ρόπτρον | 2011