16 ΦΕΒ
2014

Από το ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (2ος τόμος) και την ενότητα ΕΝΩΠΙΟΣ ΕΝΩΠΙΩ

Τά χαρτιά μου

Γιόμισα τά συρτάρια μου ὄνειρα, τίς βαλίτσες, τά ράφια μου.
Ὅλα μου αὐτά τά χαρτιά ἦταν ὄνειρα
γιομάτα στοχασμούς τρυφερούς γιά τή γῆ.
Γιατί μπορεῖ νά εἰπεῖ κανένας πώς ἡ ποίηση εἶναι
μίμηση τοῦ ἥλιου. Ἀφέθηκα ὅλος· σχεδόν 
ἀναλώθηκα ὅλος. Ἄς μή μάθω ποτέ
ἀπ’ τά ὄνειρα αὐτά κι ἀπ’ τά χαρτιά, τί ἀνέτειλε.



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011