01 ΙΟΥΛ
2011

Από το ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΣΙΓΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ, 1933

Ἔφοδος

Πάλι βασίλεψε ὁ ἥλιος πίσω ἀπ’ τὸ ψωμί!
Μαῦρο βουνὸ ποὺ τοῦ κακοῦ τ’ ἄνθη φυτρώνουν,
μυριάδες μάτια μ’ ἄγριες λάμψεις τὸ κυκλώνουν
ἀπόψε. Πάλι τὸ φρουροῦν γῆς κι’ οὐρανοί.

Κεῐ μέσα ἀπόψε βλέπουν τ’ ἄστρα οἱ νηστικοί.
Κι’ ἐνῶ τὰ στίφη τους τὴ γῆς ὡς τ’ ἄκρα ἰσκιώνουν,
φωσφορισμοὶ νεκρῶν τοῦ χάους τὰ πλάγια ζώνουν,
στροβιλισμένοι ἀπ’ τῶν δοντιῶν τὴ μουσική.

Ἀμὴν, Ἀμὴν σᾶς λέγω! Τούτη τὴ νυχτιὰ,
φρουροὺς θὰ στείλλει στὰ μνημεῖα τῶν πεθαμένων!
ὁ θεὸς! Τὸ δόντι μας τὶς πλάκες τους τρυπᾶ.

Τὶς ζῶνες σπάζουν οἱ στρατειὲς τῶν πεινασμένων!
ψαλμοὺς στὸ Θεὸ ψέλνουν μὲ λέξεις τοῦ Καμπρὸν,
καὶ κλειοῦν οἱ ἀγγέλοι τὶς σχισμὲς τῶν οὐρανῶν!



Κατηγορίες: Ποιήματα
Εξωφυλλο
 

ρόπτρον | 2011