07 ΔΕΚ
2014

Προσκλητήριο - Νεοελληνικά Γράμματα στις 22 Ιουλίου 1939

...
Πάνω ἁπ’ τὸ δροσερὸ κι’ ἥσυχο κῦμα
Ξαναγυρίζει ἡ ἄνοιξη! τ’ ἀγέρι
Πηδᾶ ἀπ’ τῆς χαραυγῆς τὴ ρόδινη ἄχνα
Σ' ὅλη τὴ Γῆ! Τὰ μέτωπα ἀναπνέουν
Κι’ ἀνθίζουν τὰ χαμόγελα ποὺ πλέκουν
Τὸ μέλλον τῆς ζωῆς! Ἀγαπηθῆτε…
Γιατί, ἀδελφοί, νὰ κάνουμε τὶς νύχτες
Στοχαστικές, τὶς μέρες νὰ βαραίνουν
Ἀπ’ τὴ μελαγχολία τους, τραβηγμένες
Στῶν θαλασσῶν τὶς ἄκρες; Τὶ στοιχίζει,
Στ’ ἀϊδόνι τὸ τραγούδι κι’ ἡ εὐγένεια
Στὴν πρωϊνὴ βροχή; Ἀγαπηθῆτε…
Ἂς κλείσουμε καὶ μεῖς τὸν προορισμό μας
Καθὼς αὐτὸς ὁ ἥλιος ἐκεῖ πάνω.
Ἂς φύγουμε ἀνεβαίνοντας καὶ τέλος,
Ἂς κάμψουμε τὰ σύνορα τοῦ Κόσμου,
Καθὼς ἐκεῖνος, μ’ ἀναμένα ρόδα…

Απόσπασμα από το ποίημα "Προσκλητήριο", το οποίο περιέχεται στην κριτική του Γ.Μ. Μυλωγιαννάκη για την ποιητική συλλογή "Μαργαρίτα - Εικόνες απ' το ηλιοβασίλεμα" στα Νεοελληνικά Γράμματα στις 22 Ιουλίου 1939.



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011