23 ΙΟΥΝ
2012

Από το ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΜΠΥΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΦΤΑ ΕΛΕΓΕΙΑ, 1975

Από το "ΠΟΤΑΜΙ ΜΠΥΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΦΤΑ ΕΛΕΓΕΙΑ", 1975

Το ποτάμι Μπυές
...
Σ' ένα κόσμο γιομάτο παρουσίες και άνθιση,
άλλο δεν έχω; εσύ μόνον έμεινες
να μιλάω μαζί σου; Ήταν ένα βουνό
με γενναία δεσίματα και διάφανες κορυφές,
που του μίλαγα κι άκουγε, του μίλαγα και ίσως
στα φαράγγια του ακόμη να κυλάνε μαζί
το νερό και τα λόγια μου. Τόβλεπα 
όνειρο. Αν μπορούσα, του έλεγα,
να πιαστώ από ένα δέντρο σου θα γινόμουν αθάνατος.
Ήταν ένα βουνό - αλλά πρέπει να λησμονήσουμε.
Αν αφήσουμε την καρδιά μας να κλαίει
σαν το βρέφος που εγκαταλείφτηκε, 
θα σαπίσουν οι ρίζες μας. Δεν θα γίνουμε δέντρα.
Θα χάσουμε το προορισμένο ύψος μας, ενώ
δεν τελειώνει ο κόσμος μπρος σ' ένα βουνό.
Πίσω από κάθε άστρο, Μπυές, υπάρχει ένα άλλο άστρο. Ας προχωρήσουμε.
...



Κατηγορίες: Ποιήματα
Τον Ιούνιο του 1974, ύστερα από πεντάμηνη παραμονή σε νοσοκομείο του Παλέρμο, ο ποιητής, πήγε με προσωρινό διαβατήριο που του χορήγησε η Ιταλική Κυβέρνηση και με έξοδα του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην κωμόπολη Serres του νομού Άνω Άλπεων της Γαλλίας, για αποθεραπεία. Το ποτάμι Buech, το νέο αυτό σύμβολο του ποιητή, διασχίζει το Serres κατεβαίνοντας από τις Άλπεις. Το ποίημα που γράφτηκε εκεί το πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου 1974, ολοκληρώθηκε στις Κροκεές της Σπάρτης την άνοιξη του 1975.
 

ρόπτρον | 2011