09 ΣΕΠ
2012

Από το ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ, 2ος τόμος, 1981

Από το ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ, 2ος τόμος, 1981 – Ενότητα ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ 

Ὅταν θά ἔχω ἰδεῖ τό τελευταῖο ἡλιοβασίλεμα
Ἐκεῖνο πού θά ζητοῦσα, ἐγώ πού ποτέ μου
δέν ζήτησα τίποτα κ’ εἶναι
πλέον ἀργά ν’ ἁπλώσω στή γῆς
τό γέρικο χέρι μου, θἆταν νά μήν
ξεχάσω ἐντελῶς. Νά μοῦ μείνει ἐσαεί
μιά ἰδέα ὀφθαλμοῦ, ἕνα ἐλάχιστο μνήμης
- βεβαιώθηκα πώς ὁ κόσμος πού ἔζησα
δέν ἦταν πρόχειρος- νά μπορῶ νά θεῶμαι
ἄν ὄχι ἕναν ἔναστρο κλῶνο οὐρανοῦ
τουλάχιστο ἕνα κεραμίδι ἀπό τό
σπιτάκι πού ἔχτισα ς’ αὐτή τήν κορφή,
σάν ἕνα μικρό θρόνο μές στόν ὁρίζοντα
...



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011