11 ΜΑΡ
2012

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ Επιλογή αποσπασμάτων [Αφίσες] για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης [1]

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ 
Επιλογή αποσπασμάτων [Αφίσες] για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης [1]

…Κοιτάχτε αὐτὴ τὴ θάλασσα, ποὺ δίχως
ἀχτὴ λαμποκοπᾶ˙ κι αὐτοῦ τοῦ δέντρου
τὸ λύγισμα˙ μὲ πόση ἐμπιστοσύνη
δὲν κρέμεται στον ἄνεμο! Κοιτάχτε
τὰ ράμφη τῶν πουλιῶν ποὺ ἀκινητοῦνε
τὸ μεσημέρι, τοὺς σχισμένους βράχους…
[ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ]

…Καλοκαίρι, μὴν πίστεψες πὼς δὲ συλλογιέμαι!
Ἡ σκέψη μου εἶναι ὰγάπη κι ἡ ἀγάπη μου σκέψη.
[…]
Τραγουδῶ σὰν πουλὶ στ’ ἀκρινότερο δέντρο τοῦ κόσμου:
Ἀγαπῶ, ἄρα ὑπάρχω.
[ΤΟ ΜΕΣΟΥΡΑΝΗΜΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ]

Ὅ,τι καλύτερο ἄκουσα στὸν κόσμο αὐτό δὲν ἤταν
παρὰ τὰ δάκρυα τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων κ’ ἡ σιωπή.
Ἀκοῦστε τὸ παλλόμενο πρωινό χαμόγελό μου!
Εἶμαι μιὰ τόσο φλύαρη ψυχή! Ὦ, μὴ μοῦ λέτε
πὼς δὲ μιλῶ. Οὒτε στιγμὴ δὲ σταματᾶ ἡ φωνή μου.
[Η ΣΙΩΠΗ ΜΟΥ] 

Ἄν δὲ μοῦ ‘δινες τὴν ποίηση, Κύριε,
δὲ θὰ ‘χα τίποτα γιὰ νὰ ζήσω. 
Αὐτὰ τὰ χωράφια δὲ θὰ‘ ταν δικά μου.
Ἐνῶ τώρα εὐτύχησα νὰ‘χω μηλιές,
νὰ πετάξουνε κλώνους οἱ πέτρες μου,
νὰ γιομίσουν οἱ φοῦχτες μου ἣλιο,
ἡ ἒρημός μου λαό,
τὰ περιβόλια μου ἀηδόνια.
[ΑΝ ΔΕΝ ΜΟΥ ‘ΔΙΝΕΣ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ, ΚΥΡΙΕ]
Πάνω στὸ λόφο σοῦ ‘στρωσα πευκοβελόνες
[…]
Κι εἶπα στὸ χρόνο νὰ μὴ σὲ ξυπνήσει.
Ἤ, πιὸ καλά, νὰ σὲ ξυπνήσει ὃσο μποροῦσε ἀργότερα,
γιατὶ πολλὲς φορὲς τὰ πράγματα γίνονται μιὰ φορὰ
κι ἄς εἶναι οἱ μέρες ὃλες ἲδιες καὶ ὁ ἣλιος αἰώνιος.
[ΥΠΝΟΣ]

Τ’ ὄνομά σου: ψωμὶ στὸ τραπέζι. 
Τ’ ὄνομά σου: νερὸ στὴν πηγή.
Τ’ ὄνομά σου: ἁγιόκλημα ἀναρριχώμενων ἂστρων.
Τ’ ὄνομά σου: παράθυρο ἀνοιγμένο τὴ νύχτα
στὴν πρώτη τοῦ Μάη.
[ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙ]



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011