11 ΜΑΡ
2012

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ Επιλογή αποσπασμάτων [Αφίσες] για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης [2]

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ 
Επιλογή αποσπασμάτων [Αφίσες] για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης [2]

Ἒχω τρεῖς κόσμους. Μιὰ θάλασσα, ἕναν
οὐρανό κι ἕναν πράσινο κῆπο: τὰ μάτια σου.
Θὰ μποροῦσα, ἂν τοὺς διάβαινα καὶ τοὺς τρεῖς, νὰ σᾶς ἒλεγα
ποὺ φτάνει ὁ καθένας τους. Ἡ θάλασσα, ξέρω.
Ὁ οὐρανός, ὑποψιάζομαι. Γιὰ τὸν πράσινο κῆπο μου, μὴ μὲ ρωτήσετε.
[Ο ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΚΗΠΟΣ]

Τὸ θαῦμα τοῦ κόσμου εἶναι μιὰ πυρκαγιὰ
ποὺ πηγαίνει σὲ βάθος. Προσπαθῶ νὰ σ’ τὸ εἰπῶ
ἀλλά οἱ λέξεις μου καίγονται ὅπως τὸ χόρτο…
[ΜΙΣΟΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟ ΓΡΑΜΜΑ]

Δὲν θὰ ἤθελα νὰ κλείσω τὰ μάτια δίχως νὰ ἰδῶ.
Δὲν θὰ ἰδῶ χωρὶς νὰ μιλήσω.
Καὶ δὲν θὰ μιλήσω χωρὶς
νὰ τραβήξω τὸ λόγο ἀπὸ μέσα βαθιά μου, ὃπως ἕνα
μπηγμένο μαχαίρι.
[ΧΡΕΟΣ]
Συντόμευσε τὸ λόγο σου ὃσο μπορεῖς.
Βάζε τὴ λέξη ὁλόκληρη, βέβαια, μιὰ ποὺ ἀλλιῶς
δὲν κατορθώνεται ὁ διαρκὴς λόγος. Ἀλλά,
πάντως, συντόμευε. Γιατὶ δὲν περιμένει
ὁ ἣλιος. Κι οἱ λίγες ὧρες ποὺ σοῦ μένουν
δὲ χωροῦν πολλὰ ποιήματα.
[ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ]

Ὅ,τι μπόρεσα νὰ διασώσω
(στὸν κόσμο ποὺ πῆγα)
τὸ διέσωσα, θάλασσα
Ἡ ψυχή μου ἕνα σμῆνος
μυριάδων πουλιῶν
ποὺ τ’ ἀλώνιζε ἡ θύελλα.
Ὅσα διασώθηκαν
βρῆκαν τὸ δέντρο τους.
Φτερούγισαν κ’ ἔμειναν
Μέσα στὶς λέξεις.
[Η ΠΟΙΗΣΗ]

Ἔχω ἤδη ἀφήσει τὴν καρδιά μου στὴ γῆ
νὰ χτυπάει μονάχη της. (Αὐτὸ εἶναι ἄλλωστε
ἡ ποίηση). Νὰ μποροῦν νὰ τὴν ἔχουν
στὶς σάκκες τους τὰ παιδιά, νὰ τὴν μετακινοῦνε
οἱ ταξιδιῶτες. Κ’ οἱ πικραμένοι
ποὺ ξέμειναν ἀπὸ ἥλιο, ν’ ἀκοῦν
το φλοῖσβο του μέσα της.
[ΕΝΑΠΟΘΕΣΗ]



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011