02 ΦΕΒ
2012

Από το Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ. ΕΚΛΟΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ, 1964

PANORAMA

Οι στίχοι τούτοι δω, είναι τα βήματά μου.
Φίλε, που θα ανατείλει η ζωή σου ύστερα από τη δύση μου,
μέσα στους στίχους μου θα βρεις όλη τη διαδρομή μου
πάνω στη γη? από που πέρασα – δρόμους, σπίτια,
σε ποιούς πολέμους βρέθηκα ανάμεσα, ποιούς καιρούς,
ποιές μέρες ανοιξιάτικες είδα, ποιούς μισούς ήλιους,
σε ποιά παραπετάσματα νυχτών έκλαψα αδιάβατων,
μόνος, πάνω στην έρημο, περιπλεγμένος μέσα
σε μια σειρά απ’ αλυσωτές θύελλες. Στην εποχή μου,
λίγο μ’ είδαν, δε μ’ ήξεραν – γύρω στο μέτωπό μου
κινιόντουσαν διαρκώς τα νέφη της και μ’ έκρυβαν.
Ελπίζω πως εσύ όμως, κοιτώντας τα ίχνη μου,
δεν θ’ αποτρέψεις το καλό σου πρόσωπο. Έχω σκεπάσει
τις αναρίθμητες πληγές μου με άνθη και ωραίο βελούδο
έγινε ο ήλιος στο πικρό χώμα μου. Είμαι βέβαιος
πως θα το βρει η αγάπη σου με την αφή της . Χαίρε!
Από την ενότητα «ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΠΕΤΡΑ» (Πέντε ποιήματα από την ανέκδοτη συλλογή)



Κατηγορίες: Ποιήματα

Ο Νικηφόρος Βρεττάκος στην «Εξομολόγηση στον αναγνώστη» με την οποία προλογίζει την ΕΚΛΟΓΗ γράφει:

«...Στην ποίηση αυτή, λοιπόν, από σιγά-σιγά, και χωρίς να το καταλάβω έδωσα την ψυχή μου. Και χωρίς να είμαι βέβαιος ότι είμαι ποιητής, ξέρω τώρα πως δεν είμαι τίποτε άλλο. Θα μου ήταν αρκετό αν τουλάχιστο βεβαιωνόμουνα πως με μέσο αυτή την ποίηση, έκαμα το χρέος της ζωής μου....»
 

ρόπτρον | 2011