28 ΙΟΥΝ
2012

Από το ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΚΟ ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ, 1976

Από το «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΚΟ ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ», 1976

Μιὰ ἑρμηνεία μοναξιάς

Ἀναρωτιέμαι πῶς μπόρεσε κ’ ἔμεινε
τόσο μόνος στὸν κόσμο. Σηκώνεται ἔπειτα
κι ανοίγει ἕνα-ἕνα τὰ παράθυρα, (Βλέπει
πρὸς ὅλα τὰ σημεῖα τὸ σπίτι):
Σύννεφα
Σύννεφα
Σύννεφα
Ἴσως, λέει, νὰ κατάλαβα τί θὰ εἰπεῖ
μόνος. Σὲ μιὰ γῆς ποὺ εἶναι ὅλη,
ἀπ’ τὴ μι’ ἄκρη ὥς τὴν ἄλλη της
λασπωμένη, ἐσὺ νὰ διστάζεις
νὰ ἐνδώσεις. Νὰ μὴ θέλεις ἐσὺ
νὰ λερώσεις τὴν Ὕπαρξη.



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011