22 ΑΥΓ
2014

ΜΕΣΗΜΕΡI

Ξερή καλοκαιριάτικη γῆς. Καί μόνο ἐκεῖ
πού ἐσύ κοιμόσουν, ἄλλαζε. Θά νόμιζε κανείς
πώς σ’ εἶχε μόλις ἡ ἄνοιξη γεννήσει.
Πώς ἤσουν τό πιό φρέσκο φῶς τῆς γῆς καί τό πιό νέο.

Τό πεῦκο τυφλωμένο ἀπό τόν ἥλιο
ἔγερνε κάτω καί καθώς κοιμόσουνα καθρέφτιζε
τίς φυλλωσιές του μέσα στήν παλάμη σου.



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011