16 ΣΕΠ
2011

Νικηφόρος Βρεττάκος και ο Ταΰγετος: Αποσπάσματα από μελέτες [1]

Ο Vincenzo Rotolo γράφει:
... Όλα εκείνα που είχε οικοδομήσει με πίστη κι ενθουσιασμό πέφτουν συντρίμμια. Το μόνο που μένει είναι η φυγή, το ξαναγύρισμα στο σίγουρο καταφύγιο του κόσμου της παιδικής ηλικίας. Έτσι βγαίνουν οι συλλογές "Ο Ταΰγετος και η σιωπή" (1949), "Τα θολά ποτάμια" (1950), "Πλούμιτσα" (1951).
Στην πρώτη απ' αυτές τις συλλογές ο ποιητής απεικονίζει με φευγαλέο τρόπο ένα είδος ιστορίας των σχέσεών του με τον Ταΰγετο και μ' εκείνο που ο Ταΰγετος σημαίνει γι' αυτόν. Αφού επικαλεστεί, στην "Ανάμνηση απ' τον Ταΰγετο" και στο "Έτσι μου στάθηκε ο Ταΰγετος", τη συμβολική αξία και τη σπουδαιότητα του Ταΰγετου στη διάπλασή του σαν νέου, μας παρουσιάζει στο "Χτες το βράδυ ξαναγύρισα στον Ταΰγετο" την επιστροφή του στον παλαιό φίλο. Του γυρεύει προστασία τώρα που έχει στερηθεί τους φίλους του και ομολογεί πως η ανάγκη του ν' αγαπά στάθηκε αίτιο τραυματισμών.
"...Η ευτυχία του κόσμου είναι μαχαίρι δίκοπο για κείνον που την ονειρεύεται..."
Η δυστυχία του ποιητή μόλις προς το τέλος φαίνεται ν' ανοίγει σε κάποια λαχτάρα για ελπίδα.
"...Κάμε να ξαναπροσκυνήσω το όραμα της ειρήνης στον κόσμο..."
[Από το βιβλίο ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ: Μελέτες για το έργο του.-Διογένης, 1976]




Κατηγορίες: Μελέτες
 

ρόπτρον | 2011