02 ΣΕΠ
2011

Από το ΛΟΓΟΣ ΕΝΟΣ ΛΗΣΤΗ ΣΤΗ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΟΤΣΔΑΜ, 1945

...Ως πότε! ως πότε θα παλεύει ο Άνθρωπος με το σίδερο
Συντρίβοντας το στήθος του πάνω στους βράχους του σκοταδιού!
Ως πότε θα λερώνετε το πνεύμα του με τη λάσπη της πολιτικής
σας!
Ως πότε θα πληρώνετε τη γέενα για να μας κομματιάζει τα
παιδιά!
Εμείς έχουμε κλείσει ειρήνη
Με το νερό με το στάρι και με τον ήλιο!
Εμείς ακουμπάμε το μάγουλό μας πάνω στην πέτρα και κοιμό-
μαστε ήσυχα!
Ακούοντας την καρδιά της Γης να χτυπάει για μας!
Σας γυρεύουμε την ειρήνη μας!
Βγάλτε μας τα συρματοπλέγματα!
Κόφτε τις αλυσσίδες απ' τα πόδια μας!
Σπάστε τις χειροπέδες απ' τα χέρια μας!
Αφήστε μας ν' ανοίξουμε τούνελ στα ψηλότερα βουνά της
Ευρώπης!
Αφήστε μας να φτιάξουμε καράβια και μεγαλουπόλεις!
Αφήστε μας να σκάψουμε!
Αφήστε μας να υφάνουμε!
Αφήστε μας! Αφήστε μας!
Εμείς δεν έχουμε εχθρούς!
Εμείς δεν πρόκειται πια να ξαναπάμε στον πόλεμο!




Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011