23 ΦΕΒ
2013

Από το ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΣΚΙΕΣ ΚΑΙ ΦΩΤΑ, 1929

Από το "ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΣΚΙΕΣ ΚΑΙ ΦΩΤΑ"

Πικρία ἐλαφρή.

Μανούλα χάδια καὶ φιλιὰ μὲ πότισες καὶ ἥπια,
π’ ὅσο πλατὺ δὲν τὰ χωρεῖ τῆς λήθης τὸ νερό….
«Θὰ μεγαλώσης γιόκα μου» κι’ ὅμως ποτὲ δὲν μοὖπες
τίποτε γιὰ ἕνα γολγοθὰ κι’ ἕνα σταυρό…
-=-
ἦταν τῆς μοίρας; ἥσυχα κοιμοῦ μαννούλα τώρα….
ὅτι κι’ ἂν εἶναι ἀμίληχτα περνᾶ μὲ μᾶς συρτό!...
αἰώνια μεῖς θὰ φεύγουμε κι’ ἀτέλειωτα θὰ δίνη
ἕνας στὸν ἄλλο ἕνα σταυρό!...

[Από την ενότητα ΦΩΤΑ]



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011