01 ΔΕΚ
2013

Από το ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ: Ὁ χρόνος τό ταξίδι και ἡ ἀπόσταση, 1961

Καί φεύγοντας ἔρχεσαι
Τώρα τό ξέρεις:τά βουνά δέ μποροῦνε
νά μᾶς χωρίσουν. Καί φεύγοντας ἔρχεσαι.
Καί φεύγοντας ἔρχομαι. Δέν ὑπάρχει ἄλλος χῶρος
ἔξω ἀπ’ το χῶρο μας. Κι ὁ ἄνεμος εἶναι
ἡ ἁφή τῶν χεριῶν μας.
Καθώς ταξιδεύουμε,
ἐσύ στό βορρᾶ, ἐγώ πρός τό νότο,
κοιτώντας τόν ἥλιο,ὁ καθένας μας ἔχει
τόν ἄλλο στό πλάι του.



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011