17 ΜΑΙ
2015

Από το ΕΝΩΠΙΟΣ ΕΝΩΠΙΩ: Ἡμερολογιακές σημειώσεις, 1991

[Σημειώσεις του ποιητή]

Ὥρα 11 π.μ. 17-5-1962

Μιά “καλημέρα” ἀκόμη. Βρίσκομαι στό μέσο ἑνός κειμένου πού γράφω γιά ἕνα περιοδικό. Κατανίκησα τήν ἀκαμψία τοῦ ἑαυτοῦ μου, τήν περηφάνεια του, τήν ἐπιμονή του νά μή θέλει νά καταπιαστεῖ μ’ ἕνα ἀνιαρό, ἐπίκαιρο, ἀναγκαστικό θέμα, κι’ ἔπιασα νά τό γράφω. Θά μοῦ φάει ὅλο τό πρωΐ, ὅλο τό μεσημέρι, ὅλες τίς πολύτιμες ὧρες μου. Εὐτυχῶς πού βάζω κι’ ἐδῶ κάτι ἀπ’ τόν ἑαυτό μου καί ξεκουράζομαι γράφοντας. Νά μερικές φράσεις π.χ. “Ὁ ἥλιος πέφτει στό πρόσωπό μου πού τόν ρουφᾶ διψασμένο, μέ πολλή λαιμαργία. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ λαιμαργία δέν χορτάστηκε σέ ὅλη μου τή ζωή καί φοβᾶμαι πώς ὅταν θά φεύγω ἀπ’ αὐτόν τόν κόσμο, θά φεύγω μέ τό παράπονο, πώς δέν χόρτασα αὐτόν τόν ἥλιο, δέν γιόμισα τήν ψυχή μου ὥς ἀπάνω, δέν ξεχείλισα, δέν κάηκα ἀπ’ τήν ευτυχία του…”.

Από το “ΕΝΩΠΙΟΣ ΕΝΩΠΙΩ: Ἡμερολογιακές σημειώσεις”, 1991


Κατηγορίες: Στιγμές
 

ρόπτρον | 2011