19 ΜΑΙ
2013

Από το ΤΟ ΜΕΣΟΥΡΑΝΗΜΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ, 1940

Από το "ΤΟ ΜΕΣΟΥΡΑΝΗΜΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ", 1940

Η ΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΩΚΕΑΝΟΥ
...
Ἐμεῖς, ἦρθεν ἡ ὥρα, ὠκεανέ! νὰ χωρίσουμε!
Μὲ τὴν αὐγὴ περπατῶντας ἀσκεπὴς στὴν πεδιάδα
Ἀφοῦ ἔρριξα γρήγορα τὸ βλέμμα μου στ’ ἀπειρο
Γύρισα πάνω σου τ’ ἀνήσυχο βῆμα μου
Κι’ ἦρθα κοντά σου γιὰ νὰ μὴ σταθῶ,
Παρὰ ὅσο χρειάζεται γιὰ ν’ ἀποχαιρετήσει ὁ κεραυνὸς
Τὸ σύννεφο ποὺ τὸν γεννᾶ καὶ τὸν ἐξαποστέλλει
Μέσα στὴν τραγικὴ ὠμορφιὰ μιᾶς συσπασμένης νύχτας!
Ἔτσι ἄσκοπα τ’ ἄστρο λάμπει πάνω ἀπ’ τὴ Γῆ;
Ἔτσι ἄσκοπα τρέχει τὸ μεγαλόπρεπο κῦμα σου
Στὴν ἄλλη ἄκρη τοῦ κόσμου; Μὴ μοῦ πεῖς πὼς εἶν’ ὄνειρο!

Δὲν ξέρω, ἀπόψε, σὲ ποιὰ βάθη θὰ στραφῶ,
Δὲν ξέρω ποὺ θ’ ἀποδυθῶ νὰ τραγουδήσω!
Οἱ στίχοι μου θὰ κατεβοῦν σπασμένοι κι’ ἀκανόνιστοι
Σὰν τὶς ἀταχτες ὀροσειρὲς τῆς Γῆς!
Θὰ σηκωθοῦνε μὲ τὴν ἀνισότητα τῶν δέντρων,
Θὰ κατεβοῦνε μὲ τοὺς ἑλιγμοὺς ποταμιῶν!
Δὲ θ’ ἀναπαραστήσουν τὸ γαλάζιο σου παιχνίδισμα
Ἢ τὴν οὐρὰ τῆς ἄρκτου, τὴν ὄψη τῆς σελήνης
Ἢ τοῦ χιονισμένου κάμπου!

Σήκωσε τὴν παραφωνία μου
Μέσα στὴν ἄσπρη σκόνη τῶν σφαιρῶν,
Μέσα στὸν κορνιαχτὸ καὶ στὴν ταχύτητα
Τῶν μάταια χαρισμένων ἐποχῶν
Καὶ τῶν αἰώνων ποὺ ἀλληλοσυγκρούονται!
Εἶναι νωρὶς νὰ δικαιωθοῦμε!
Συνέχισε τὸν κύκλο σου, ὠκεανέ…



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011