03 ΜΑΙ
2014

Από το Ο ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ [όπως δημοσιεύθηκσε στο ΠΟΙΗΜΑΤΑ, 2ος τόμος]

Ἡ ποίηση καί ἡ ἔρημος

Ἄναψα τή φωτιά καί στέκω στήν πόρτα.
Κοιτῶ τόν ὁρίζοντα, τήν ὁδό
πού θά πάρω, κάποτε, φεύγοντας. Κ’ ἔχω
ἀντίκρυ μου τόν Ταΰγετο πού θά γίνει,
τό ξέρω, ὕμνος καί θρῆνος μου. Ἔχω
φτιάξει τό τζάκι μου γιά τούς ἄλλους
γι’ αὐτό περιμένω στήν πόρτα. Δέν πιστεύω
πώς πάντοτε θά κάνει βροντές καί κρύο
στόν κόσμο. Ὡστόσο κι ὥς τότε, εἶμαι
βέβαιος πώς «πολλοί θά περάσουν».
Μιά φωτιά
μές στήν ἔρημο σκεπασμένη ἀπό χέρια.



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011