09 ΑΠΡ
2013

Από το Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΚΥΚΝΟΥ, 1937

Από το "Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΚΥΚΝΟΥ", 1937
...
Ἀ! ποῦ τὸν εἶδα τὸν ἥλιο;
Ὦ! τώρα θυμᾶμαι…
Σὰν ἤμουν μικρὸς,
πρὶν καταλάβω πὼς εἶχε μέσα μου
ἐνέδρα στήσει ὁ ἐαυτός μου!
Μὰ τώρα,
ὅταν ρωτήσω πότε θὰ ἐπιστρέψω
τοῦ Ἔντγαρ Πόε το κοράκι
βραχνὰ
μὲς ἀπ’ τὰ βάθη μου, ἀποκρίνεται:
Ποτὲ πιά!
Ποτὲ πιά!

Ζητῶ νὰ συγκρατήσω τὴ ζωή μου
σὲ μιὰ φωνὴ ἀηδονιοῦ
σὲ μιὰν ἀχτίδα τοῦ ἥλιου
στῆς Νίνας τὴν ἀνάμνηση
ποὺ πέθανε
σὰν ἦταν μόλις
τέσσερω χρονῶν.

Μὴ μὲ ρωτήσεις:
Γνώρισες τὴν ἀγάπη ποτέ σου;
Στῆς θάλασσας τὸ διάφανο καθρέφτη
εἶδες τὴ μορφὴ σου;

Μὴ μὲ ρωτήσεις
ἂν δὲ θέλεις νὰ μὲ εἰρωνευτεῖς·
μὴ μὲ ρωτήσιες ἂν δὲν θέλεις
νὰ προσβάλεις τὸν Δημιουργό
ποὺ ἔπλασε τὴ δική σου τελειότητα.
...



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011