18 ΑΥΓ
2011

Από το ΟΙ ΓΚΡΙΜΑΤΣΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, 2η έκδοση-τελειωτική μορφή, 1940

Πρόλογος ἑνός ἄλλου κόσμου
...
Δὲν ἦρθε ἀκόμα ἡ μεγαλύτερη ὥρα μου στὴ Γῆ
Ποὺ ἡ ψυχή μου θὰ ντυθεῖ - φωτιὰοὐρανοῦ - τὴ δύναμή της
Καὶ θ’ ἀνοιχτεῖ στὴ Γῆ ντυμένη ἀστερισμοὺς…
Θὰ τραγουδεῖ σπαθίζοντας τὰ νέφη, ὡς νἆναι τὸ ἴδιο 
Τ’ ἄστρο τῆς εἰλικρίνειας,
Ὥσπου νὰ λάμψει σὰ γυμνό σπαθὶ
Μπροστὰ στὸ στῆθος, ἑνὸς τρομαγμένου γίγαντα.
Ἀκούω τὴ βλάστηση τῆς γῆς καὶ μεθυσμένος
Περνῶ μὲ βῆμα σταθερὸ κάτω ἀπ’ τὰ δέντρα
Καὶ παίρνω δύναμη ἀπ’ τὴ θάλασσα κι’ ἀπ’ τ’ ἄπειρο…

1940




Κατηγορίες: Ποιήματα
ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ
Στον τόμο τούτο ξαναδημοσιεύονται: "Οι Γκριμάτσες του ανθρώπου" (1935), "Η Επιστολή του κύκνου" (1937), "Το Ταξίδι του Αρχαγγέλου" (1938) και η "Μαργαρίτα-Εικόνες απ' το ηλιοβασίλεμα" (1939). Τα ποιήματα του "Κατεβαίνοντας στη σιγή των αιώνων" (1933) είχαν περιληφθεί με κάποια βελτίωση στις "Γριμάτσες του Ανθρώπου".
Σκόπευα να προτάξω, στον τόμο τούτο, ένα άρθρο μου με τίτλο "Δημιουργία και Πίστη". Μα επειδή το άρθρο αυτό πήρε δυσανάλογο πλάτος, θα το δώσω σε ιδιαίτερο βιβλίο μαζύ με διάφορα άλλα δοκίμια. Περιορίζομαι μόνο να σημειώσω εδώ, ότι θεώρησα χρέος μου να σταθώ στο "Μεσουράνημα της Φωτιάς" (1940) και να ταχτοποιήσω την προηγούμενη εργασία μου.
Δεν ακολούθησα τη χρονολογική τους σειρά, αλλά τοποθέτησα τα ποιήματα του τόμου αυτού κατά τρόπο που νόμισα πως ήταν ο καλλίτερος για το παρουσίασμα του βιβλίου μου αυτού ως συνόλου.
Η έκδοση αυτή αναθεωρεί κάθε προηγούμενη
Ν.Β. 
 

ρόπτρον | 2011