23 ΔΕΚ
2011

Η γέννηση

Τι άνεμος, Θέε μου! Πως μούσκεψες έτσι;
Πως μπλέχτηκαν έτσι τα μαλλιά σου, Μαρία;
Τι στέκεις στην πόρτα; Πέρασε μέσα.
Έχω λίγη φωτιά. Θα σου κάνω ένα τσάϊ.
(Ο μισθός μας μικρός κι’ οι φίλοι μας άμισθοι.
Αυτός είναι ο κόσμος μας). Περισσεύει ένα σάλι.
Το σπίτι είναι ανάστατο. Κοιτάζεις περίεργα.
Πέρασε μέσα.
Λίγο πριν έρθεις,
σε τούτη τη φάτνη, εγεννήθη ένα ποίημα.
Λίγο πριν έρθεις ήρθε και γέννησεν
η λύπη του κόσμου.
Με τις καλλίτερες ευχές για τα Χριστούγεννα από το Αρχείο Νικηφόρου Βρεττάκου
[Από την ενότητα «Η Λιτανεία των Σκεπασμένων Προσώπων»]




Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011