13 ΙΟΥΛ
2011

Από το Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΚΥΚΝΟΥ, 1937

Ἡ ἐπιστολή τοῦ κύκνου

Φίλη μου,
μόνος 
κατάμονος
χωρὶς καταφύγιο
κοιτάζω μὲ σπασμένα μάτια
τὸν ἀπέραντο οὐρανό.
Ζητῶ ἄσυλο στὶς λίμνες τῶν ματιῶν σου
Ζητῶ στέγη στοὺς κάμπους τῆς ψυχῆς σου
μὰ τὸ πρόσωπό σου ποὺ μπαίνοντας μέσα μου
ἀραιώνει τὴ νύχτα τῆς ὑπάρξεώς μου
μόλις μοῦ στέλνει μιὰν ἀναλαμπὴ
ἀπὸ τὸ σπίτι τῶν ἀγγέλων.
Βουνὰ ποὺ ταξιδεύουν στοὐς ὁρίζοντες
οἱ αἰώνιες συννεφιὲς,
φαντάσματα τοὺ χορεύουν πατῶντας
στὰ λεπίδια τῶν κεραυνῶν,
τόξα τεντωμένα ποὺ παραφυλοῦν
μὴ βγῶ καὶ δῶ τὸν ἥλιο.




Κατηγορίες: Ποιήματα
Εξώφυλλο
 

ρόπτρον | 2011