09 ΝΟΕ
2013

ΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ: Διάλογος Απόλλωνα και Διονύσου, 1961

          Περίσκεψη
Φοβᾶμαι πώς εἶσαι στόν ὕπνο μου. Πώς εἶσαι ἕνα
ὄνειρο.
Πώς εἶσαι στήν ποίηση μέσα. Πώς εἶσαι στά χρώματα
τῆς εἰκόνας.
Πώς εἶσαι
μουσική
πού ἀναλύεται.
Πώς σέρνοντας τάχα τούς ἴδιους πέπλους της
παρουσιάζεσαι ἐσύ. Πώς ἀκούγεσαι, φαίνεσαι, σάμπως
τά μαλλιά σου, τό γέλιο, τά μάτια, τά χέρια σου,
νά μήν εἶναι παρά τό ἴδιο τό φῶς της,
τό σχῆμα, τό νόημα, ἡ σάρκα της.

Μά ἡ ποίηση εἶναι ἕνα διάχυτο ἄνθος.
Ἡ μουσική ἐτελείωσε. Ἡ εἰκόνα στή θέση της.
Ἀναρωτιέμαι ὧρες-ὧρες:
Ὑπάρχεις;



Κατηγορίες: Ποιήματα
 

ρόπτρον | 2011